Waarom gemiddelden gevaarlijk kunnen zijn in het textielmanagement van hotels

Wat een gemiddelde verbergt

Hotels gebruiken overal gemiddelden. Gemiddelde bezettingsgraad. Gemiddelde verblijfsduur. Gemiddelde kamerprijs. Gemiddelde waskosten. Gemiddeld verbruik. Ze zijn nuttig omdat ze iets complexs omzetten in een begrijpelijk getal. Maar gemiddelden kunnen ook precies verbergen wat we moeten zien. Stel dat een hotel gemiddeld 2% van zijn textiel per maand verliest. Dat cijfer is misschien nuttig voor de budgettering, maar het vertelt ons weinig over wat er werkelijk gebeurt.

Misschien raken lakens nauwelijks kwijt, terwijl handdoeken drie keer zo vaak verdwijnen als gemiddeld. Misschien vinden de meeste verliezen plaats in de zomer. Misschien gedraagt ​​één gebouw of verdieping zich heel anders dan de rest van het pand. Of misschien lijkt het gemiddelde stabiel omdat een ernstige verslechtering in de afgelopen twee maanden wordt gemaskeerd door tien maanden van veel betere prestaties. Het gemiddelde klopt. De conclusie die we hieruit trekken, is mogelijk niet correct. Hetzelfde probleem doet zich voor wanneer we naar het verbruik kijken.

De vraag varieert in de bedrijfsvoering

Stel je voor dat een hotel gemiddeld 1.000 handdoeken per dag gebruikt. Moet het hotel dan voldoende voorraad aanhouden om aan de dagelijkse vraag van 1.000 handdoeken te voldoen? Waarschijnlijk niet. Op rustige dagen gebruikt het er misschien 700. Tijdens een druk weekend zijn er misschien wel 1400 nodig. Een resort kan binnen een paar weken van een relatief lage bezettingsgraad naar bijna volledige bezetting gaan. Gastprofielen veranderen. De verblijfsduur verandert. De activiteiten in het zwembad en de spa veranderen. Zelfs het weer kan van invloed zijn op hoe bepaalde textielsoorten worden verbruikt.

Het beheren van de voorraad rond het gemiddelde kan daarom een ​​merkwaardige situatie creëren: te veel textiel in rustige perioden en te weinig wanneer het daadwerkelijk nodig is. De doorlooptijd van de was kent hetzelfde probleem. Een gemiddelde doorlooptijd van 24 uur klinkt uitstekend. Maar het zou kunnen betekenen dat bijna elke lading betrouwbaar binnen ongeveer 24 uur terugkeert. Of het zou kunnen betekenen dat sommige textielproducten na 12 uur terugkeren en andere na 36 uur. Mathematisch gezien kan het resultaat vergelijkbaar zijn. Operationeel gezien is dat niet zo.

Onzekerheid creëert voorraadbehoefte

Het tweede hotel heeft een grotere buffer nodig, omdat onzekerheid op zich al een voorraadbehoefte creëert. Dit is met name relevant wanneer hotels hun textiel huren. Een contractueel of historisch gemiddelde kan geleidelijk bepalen hoeveel voorraad aan het hotel wordt toegewezen. Als die voorraad is afgestemd op inefficiënte pieken, inconsistente omloopsnelheid of slecht begrepen verbruik, kan het hotel uiteindelijk betalen voor een permanent grotere textielvoorraad, simpelweg om zich te beschermen tegen incidentele onzekerheid. Nogmaals, het hotel betaalt voor die inefficiëntie, ongeacht of het de artikelen bezit of niet.

De verdeling en trend begrijpen

Dit betekent niet dat gemiddelden slecht zijn. Ze zijn juist enorm nuttig. Het probleem begint wanneer een gemiddelde een vervanging wordt voor inzicht in de onderliggende verdeling. Een nuttig textielbeheersysteem moet ons daarom niet alleen het gemiddelde verlies, verbruik of de omloopsnelheid laten zien. Het moet ons helpen variaties, trends en uitzonderingen te herkennen. Neemt het verbruik toe? Wordt de omloopsnelheid minder voorspelbaar? Gedraagt ​​één artikel zich anders dan de rest? Was de afgelopen maand echt ongebruikelijk, of is het het begin van een nieuw patroon?

Dit zijn de vragen die hotels uiteindelijk in staat stellen om niet langer uit te leggen wat er is gebeurd, maar te anticiperen op wat er vervolgens zou kunnen gebeuren. Er is een reden waarom revenue managers niet simpelweg de gemiddelde bezetting van vorig jaar nemen om daarmee elke kamer voor de komende twaalf maanden te prijzen. Ze begrijpen dat het moment waarop iets gebeurt net zo belangrijk kan zijn als de hoeveelheid die er gemiddeld gebeurt. Misschien zou textielmanagement op dezelfde manier moeten gaan denken.